Pancernik wielkich nadziei, cz. II: historia CSS Virginia

Kiedy wieczorem 8 marca 1862 roku zmęczeni bojem marynarze z CSS Virginia układali się do snu, dowodzący garnizonem Unii w Fort Monroe generał John E. Wool wysłał do sekretarza wojny, Edwina Stantona, alarmujący telegram: „Dzisiaj z Norfolk przypłynął Merrimack i około godziny drugiej po południu zaatakował Cumberland i Congress. Zatopił Cumberland, a Congress skapitulował. (…) Z pomocą przybył właśnie St. Lawrence. Minnesota jest na mieliźnie. Prawdopodobnie oba te okręty zostaną zdobyte. Taka jest opinia kapitana Marstona i jego oficerów. Roanoke znajduje się pod osłoną naszych dział. Uważa się, że Merrimack, Jamestown i Yorktown przejdą dziś w nocy obok fortu”. Sytuacja zmieniła się jednak radykalnie o godzinie 22:00, kiedy to na wody Hampton Roads przybył USS Monitor. Pancernik Unii natychmiast zajął pozycję umożliwiającą mu osłonę spoczywającej na mieliźnie Minnesoty1.